KUR KISHA MË TEPËR NEVOJË PËR NJERËZ, MË BRAKTISËN!

125

Kur fitova mjaftueshëm besim, dritat e skenës u venitën,

Kur isha e sigurt se do humbisja, fitova,
Kur kisha më tepër nevojë për njerëz, më braktisën,
Kur mësova t’i fshij vetë lotët, gjeta një shpatull ku të qaja,
Kur përsosa aftësinë e të urryerit, dikush filloi të më donte me gjithë zemër,
E ndërsa prisja me orë të tëra ditën të zbardhte, flija ndërsa dielli lindte…
Kjo është jeta!
Çfarëdo planesh që të bësh, asnjëherë nuk e di se ç’plane ka bërë ajo për ty!
E di, suksesi të bën të njohur në gjithë botën, por dështimet të bëjnë ty të njohësh botën.
Jini të lumtur… gjithmonë.
Shpesh ne e humbasim besimin dhe mendojmë se ky është fundi…
Por Zoti, që sheh, buzëqesh dhe thotë “Qetësohu e dashur, ishte thjesht një kthesë… udhëtimi vazhdon …

Sofia Loren

 

 

Jeto I Lumtur

Artikulli paraprakThëniet proverbiale të Gibran:Khalil
Artikulli tjetërLULJA