Ballina Fragmente Romani Mos gjykoni njerëzit që duan të jenë vetëm

Mos gjykoni njerëzit që duan të jenë vetëm

133

Mos gjykoni njerëzit që duan të jenë vetëm; Andrew Faber

Mos gjykoni njerëzit që duan të jenë vetëm. Mos e bëj kurrë. Zgjedhja e tyre nuk është e keqe. Nuk është arrogancë. Por një domosdoshmëri reale. Duhet të jetë. Gjithmonë kujdesuni t’i prisni. Për t’i respektuar ata. Mos i nxitoni. Nëse koha e tyre nuk është e juaja lërini të shkojnë. Nëse keni durim ata do të dinë si t’ju shpërblejnë sepse zëri i tyre është një përkëdhelje nga buzët që shkrihet në sy. Sepse zemra e tyre është një vend i ngrohtë dhe i qetë të aftë për të mirëpritur dhe mbrojtur. Mos gjykoni njerëzit që duan të jenë vetëm. Ti nuk ja ke idenë sesa duhej të luftonin. Çfarë mrekullie ishin të aftë për të përmbushur. Vetmia është e frikshme. Vetmia është një marrëveshje e dashurisë së pastër me shpirtin tuaj që pothuajse kurrë askush nuk ka guximin të bëjë. Por ata e bëjnë dhe janë të lumtur për këtë. Ata ia kanë dalë. Ata e bënë atë.

Andrew Faber 

Jeto I Lumtur.al

Artikulli paraprakAnafektive
Artikulli tjetërNjë kalimtareje